Welcome to my blog

ginaseleya

So very true

Het volgende stukje is niet mijn eigen tekst, maar heb ik gepikt van het Viva forum. Helaas beschrijft het wel precies mn situatie. Vandaar dat ik het toch even met jullie wil delen, en ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met dit soort zaken.

 IPV droombaan heb ik er even het woordje 'man' van gemaakt...

Man1 is die man waarvan je adem stokt als hij binnenkomt. Zo’n man waar elke vrouw een zwak voor heeft. Omdat hij een beetje fout is, maar wel lekker. Die garant staat voor spetterende sex en wilde avonturen. Maar die ook niet belt als hij beloofd heeft dat hij zou bellen, in ruzies zijn ongelijk niet kan toegeven, moeite heeft met commitment en te veel flirt met andere vrouwen. Zo’n man waarvoor je moeder je gewaarschuwd heeft. Waar je vriendinnen van denken: ‘wat moet ze ermee?’ Zo’n man waarvoor je je grenzen steeds een beetje verlegd, omdat de kick van bij hem zijn zoveel beter is dan de pijn van hem missen. Zo'n man waaraan je verslaafd raakt, omdat hij je naar hogere hoogten brengt dan je ooit voor mogelijk had gehouden. Zo'n man die je doet vergeten dat het van zo hoog wel heel diep vallen is.

De ander daarentegen is die man waar je kinderen mee krijgt. Die op het eerste gezicht misschien niet opvalt, maar in de loop der tijd je grote liefde blijkt. Die man die thee voor je zet als je ziek bent, chocolade koopt als je ongesteld moet worden, je troost als je gewoon even wilt uithuilen en waarmee je altijd wat te lachen hebt. Zo’n man die je beste vriend is. Zo’n man met wie de sex beter wordt naarmate je het vaker doet en waarvan je zeker weet dat hij ooit, later, nog steeds je hand vasthoudt als je samen in het bejaardenhuis zit. Zo’n man waarvoor je wel gek moet zijn om hem te laten lopen. Maar waarvan je soms, stiekem in het donker, terwijl je je koude voeten opwarmt tegen zijn warme, denkt dat hij soms wel wat meer had mogen lijken op die ander.

Zucht. Kon ik ze maar samenvoegen.

Monday bloody monday

Vandaag ging echt alles fout!

 Sta op het station, wordt er omgeroepen dat er geen treinen rijden. Mn vriend is zo lief om me te brengen, kom door het gedoe wel te laat. In de haast vergeten mn brood mee te nemen. Ben ik op school, wil ik in mn tussen uur wat te eten halen. Staakt de kantine juf omdat de school teveel troep maakt. Daar sta je dan als brave borst. Ja ik ben braaf. Ik ruim mijn zooi wel op. En als beloning kan ik gewoon gvd de hele dag geen eten halen op school! Echt belachelijk.

 Tot overmaat van ramp ook nogeens ongesteld geworden, hele teringzooi onder. Dus ben maar naar huis gegaan, baalde als een stekker! Er reden nog steeds geen treinen. Via een omweg van 2 uur ipv het normale ritje van een kwartier kom ik uiteindelijk uitgeput thuis in mn huis. Mn vriend is weer slim bezig. Boven alle ramen open en beneden de verwarming op 2. Een hogere stroom rekening begint bij jezelf zullen we maar zeggen.... Aargh ik haat vandaag!

Lijstje

Ik wil afvallen. Al een hele tijd, maar het lukt me niet. Daarom ga ik bijhouden wat ik op een dag eet en ongeveer hoeveel calorieen dat is. Maar voor vandaag heb ik geen zin om dat op te gaan zoeken.

 

Ontbijt: glas jus d orange, glas melk met ovomaltine

Tussen de middag : 3 bruine boterhammen met vleeswaren, 1 witte boterham met jam, glas yoki drink

Avond eten: stukje zelfgemaakte lasagne, lekker veel sla

Drinken: Orangina light, thee en s avonds een kop warme chocomel met zoetstof ipv suiker.

Nog steeds veelsteveel dus, ik kan er geen reet van. Hopelijk gaat het morgen beter. Wel lastig dan moet ik naar school en in de kantine...chocola, donuts etc etc. Ik ben zo'n vreetzak. Misschien mag ik morgen van mezelf wat lekkers. Maar dan sla ik mn lunch wel over. Gelukkig niet gesnoept vandaag. 

 

 

The dark side of me...

Ik heb op papier een goed leven, een leuke vriend en talenten. Maar ik voel me ook vaak rot. Over mn verleden, over mn gewicht, over mn gezicht etc etc. Omdat ik die gevoelens nergens kwijt kan, open ik deze web log om het van me af te schrijven. Gewoon omdat ik soms nogal met mezelf in de knoop zit.

Een jaar geleden had ik een minnaar, een man die getrouwd was. Mn huidige vriend kwam er achter dat ik zn nummer nog had ge smst. Dus heb ik het nummer gewist. Maar soms, dan kriebelt het. Dan wil ik weer iets afspreken. Maar ik heb dat nummer dus niet meer. Het is een klootzak en een vent die eigenlijk gewoon een gratis hoer wil. Maar soms vind ik het op de een of andere manier heerlijk om zo gebruikt te worden door een man. Dan wil ik niet iemand die lief tegen me doet, dan wil ik gewoon losgaan.

Probeer dat te onderdrukken. Ik heb hier alles wat ik wil. Waarom trek ik toch telkens richting het donkere?